कल्पनाको बिहे - भाग १ २०४५ सालमा मेरो जन्म भयपछि मेरो नाम मेरा बा आमाले कल्पना राख्नुभयो । मेरो यउटा भाइपनि थियो र हामि मिल्थियउ पनि, बाले माउरिको घार काडेर स्राद्दकोलागि भनेर लुकायर राखनुभुको मह सुटुक्क निकालेर खानलाइ, नत्र त हामि कुकुर र बिरालो भन्दा कम थियनौ । मेरि आमाले मलाइ भात खुवाउदा म आ गर्थे तर खानाचाहि मेरो भाइले आमाको हात तानेर आफु खान्थ्यो । मेरो भाइसन्गै कछ्या १ मा मेरो बाले मलाइ भर्ना गर्दिनु भयो । मलाइ अहिलेसम्मपनि मेरि आमाले भन्नुहुन्छ, “भाइलाइ साथि हुन्छ भनेर स्कुल भर्ना गरिदियको त झन् भाइलाइपनि लियर मामाघर जादि रैछे जाठि ! अहिले छोराछोरिलाइ पढिन भनेर गालि गर्छे ! ” स्कुल पठाउदा मामाघर जाने गरेको थाहा भयपछि मेरो दिनचर्या मेरो गाउको हेर्दा सुन्दर लाग्ने खेत बारिमा बित्न थाल्यो । म हरेक काम छिट्टै गर्ने भयका कारण गाउघरमा मेरि आमाको साटो मलाइ मेलामा बोलाउथे । गाउका बुढिपाकाहरुले भन्थे, “यो कल्पेलेचाहि जुन ठाउमा परेपनि घर गरेर खान सक्छे !” अझ कालि आमैले त, “मेरो दाजु को छोरा सन्ग बिहे गराईदिन्छेस त तेरो छोरिलाइ ! पुलिसमा हवल्दारको जागिरे छ ! सरकारि जागिरे हो ! ...